| |
 |
Eva's weblog
Persoonlijk | Eva's weblog
|
03 April 2007 | 15:12:54
|
Wat leuk dat je een kijkje neemt op Eva's weblog.
Eva is een vrolijke peuter van 3 jaar oud en geboren na een ICSI behandeling in 2004. Deze site gaat over haar en onze belevenissen en de wens voor een broertje of zusje voor Eva.
In oktober 2006 zijn we opnieuw met ICSI gestart. De eerste twee pogingen zijn niet gelukt, maar de 3e poging heeft ons in september 2007 een positieve zwangerschapstest opgeleverd. Helaas is deze zwangerschap na aanhoudend bloedverlies in de 8e week in een miskraam geëindigd. Na een rustperiode willen we begin 2008 voor een vierde poging gaan.
Leuk dat je meeleest en zeker ook als je een reactie achterlaat.
|
|
|
|
Nieuwe weblog
Diversen
|
03 December 2007 | 22:53:54
|
Wie komt er een kijkje nemen op Eva's nieuwe weblog, te vinden op
Graag jullie commentaar of suggesties.
Alvast bedankt! |
|
|
|
Sinterklaasje kom maar binnen...
Eva's weblog
|
01 December 2007 | 12:17:21
|
|
Gisteren kwam de Goedheiligman langs op het kinderdagverblijf. Eva was al de hele week opgewonden en vol babbels over de komst van Sinterklaas en de zwarte Pieten. Samen met oma, die een paar nachtjes bij ons logeerde, togen we met ons eigen Pietje naar de sinterklaasviering. Een groot succes! Eva mocht een kadootje bij de Sint halen en die prees haar dat ze al zo goed zonder luier kon. Glimmend van trots vertelde ze dit 's avonds aan Hans en opa.
Het gaat hartstikke goed met de zindelijkheid. De hele week geen ongelukjes gehad en ik ben dan ook apetrots op mijn kleine meid. Omdat ze het zo goed doet, kreeg ze van ons een heus Dora-spel.
Dit weekend is gevuld met deels werken, boodschappen en morgen nog een pakjesmiddag bij vrienden. Dan hebben we het daarna wel even gehad met alle Sint-activiteiten en kan ik me gaan voorbereiden op een hopelijk rustige decembermaand  . Iedereen een heel fijn weekend. Ik kom gauw weer bij jullie kijken. |
|
|
|
Zindelijk!
Eva's weblog
|
26 November 2007 | 13:51:46
|
Hoera, onze kleine Eva is zindelijk aan het worden. Wilde ze er eerst niets van weten om zonder luier te lopen, sinds een paar weken gaat ze (meestal) keurig op de wc. Elke keer dat ze geplast of gepoept heeft mag ze een sticker plakken. Bij een vol stickervel mag onze trotste meid een cadeautje uitzoeken. Dit werkt inmiddels als een tierelier. Zelfs zo goed dat ze ons gisteren in het café met stemverheffing liet weten dat ze op de wc had gepoept en daarmee dus 2 stickertjes verdiende  . Tja, zeg daar maar eens nee tegen.
Samen met de familie uit het Udense waren we gisteren bij de Sinterklaas-festiviteiten. De kids konden zich uitleven met oudhollandse spelen, op het springkussen en er was ook een heuse jumpwedstrijd. Eva en Veerle vonden het maar wat prachtig en genoten van alles, en de kinderhandjes waren uiteraard rap gevuld met allerhande snoepgoed.
Het is echt genieten om Eva bezig te zien. Vol overgave staat ze voor haar schoentje te zingen en zo oprecht verrast als er de volgende ochtend een kadootje in zit.
Intussen probeer ik tussen alle drukke bezigheden door ook tijd voor mezelf te nemen. De inzichten die ik via de haptonome aangereikt krijg, brengen me meer tot mezelf. Dit gaat uiteraard gepaard met heel wat emoties, maar ik merk dat ik hierdoor wel meer bewust word van mijn eigen gevoel, lichaam en het grenzen stellen. Vooral de vertaling naar het dagelijks leven is heel prettig en hierdoor krijg ik beetje bij beetje de rust in mezelf terug.
Ik wens iedereen een hele goede week toe, tot laters, ciao! |
|
|
|
Wonder
Diversen
|
24 November 2007 | 13:05:19
|
|
|
|
De intocht van Sinterklaas
Eva's weblog
|
18 November 2007 | 18:48:12
|
Dit weekend stond helemaal in het teken van Sinterklaas. Gisteren keken we samen naar de intocht van de goedheiligman op televisie. Eva zat met een opgetogen snoetje naast ons. Op het moment dat Americo er vandoor ging met de twee Pieten (zonder veer!) vroeg ik Eva hoe dat nou moest, Sint zonder paard? Haar reactie was weer heerlijk ontwapenend: "Nou, dan kan ie toch gewoon verder fietsen!"
 
Vandaag kwamen de Sint en zijn Pieten hier in de wijk aan. In het echt natuurlijk enorm spannend voor een 3-jarige peuter. Eva vroeg de hele tijd waar de stoomboot nou was en hoe de Pieten op het dak kwamen. Nadat we ruim een uur in de meute achter de koets met Sinterklaas en de rondspringende Pieten hadden gelopen, was onze kleine meid er helemaal klaar mee. In de aula mochten alle kids (en dat waren er nogal wat) in volle verwachting naar binnen. Toen ik Eva (nogmaals) probeerde uit te leggen dat de mama's en papa's er niet bij mochten zijn, barstte ze in tranen uit. Tja, dus togen we weer huiswaarts.
Gelukkig was er na afloop van het spektakel nog gelegenheid voor de kleintjes om samen met ouder(s) de Sint te verwelkomen. Papa mocht vervolgens mee. Glimmend van trots kwam Eva thuis en vertelde dat ze Sinterklaas geen handje had gegeven, maar wel naar hem gezwaaid had . En natuurlijk helemaal blij dat ze een cadeautje én een zakje pepernoten had gekregen. Op naar de volgende viering op het kdv, waar de ouders gelukkig wel bij mogen zijn.
|
|
|
|
Embryodonatie
ICSI
|
14 November 2007 | 14:30:41
|
Gisteravond zag ik bij het programma Netwerk een reportage over embryodonatie.
Een "nieuwe" behandeling waarbij embryo’s die zijn overgebleven en ingevroren na een succesvolle ivf-behandeling, geadopteerd worden door de wensouders.
In de reportage is een Nederlands echtpaar aan het woord dat vier IVF-embryo's aanbiedt ter adoptie. Het lesbische echtpaar kreeg zelf vijf jaar geleden een kind via IVF met medewerking van een zaaddonor. Voor het echtpaar stond meteen vast dat zij de extra embryo's die toen ontstonden, niet wilden vernietigen. De kliniek waar ze de IVF-behandeling ondergingen, heeft besloten mee te werken aan de adoptie van de ingevroren embryo's.
Hoewel ik het van de ene kant een positieve ontwikkeling vind, heb ik ook vragen bij deze vorm van adoptie. Hoe is het bv. voor de donorouders om te weten dat er ergens in Nederland een compleet biologisch kind van je rondloopt? En voor de adoptieouders ? En later voor het kind zelf? En kun je als "donerend" echtpaar eisen stellen? Volgens de directeur van het Medisch Centrum Kinderwens kun je als donorechtpaar laten vastleggen dat je je embryo bv alleen aan een hetero-echtpaar wilt doneren. Eerlijk gezegd heb ik hier wel moeite mee, en vraag ik me af in hoeverre je aan deze eisen tegemoet moet komen.
Ik las dat er in België embryoadoptie op grotere schaal gebeurt, ongeveer dertig keer per jaar. De bereidheid om embryo’s af te staan is daar groter omdat de donoren altijd anoniem blijven. In Nederland kan het kind (via het donorregister) later altijd herleiden wie de biologische ouders zijn.
Uit onderzoek blijkt dat de bereidheid tot doneren vooral afhangt van hoe mensen tegen een embryo aankijken. Ik las dat het „Voor veruit de meeste stellen is het slechts een klompje cellen, dat je rustig in de vuilnisbak kunt laten verdwijnen als je het niet meer nodig hebt. Maar anderen zien het echt als een kindje in wording. Zij hebben het er verschrikkelijk moeilijk mee als hun embryo’s worden vernietigd.”
Als ik voor deze keus zou komen te staan, zou ik eerlijk gezegd niet weten wat te doen. Ik weet wel dat ik een emmy veel meer vind dan een klompje cellen. En dat ik er zeker moeite mee zou hebben om deze te laten "verdwijnen". Ik ben benieuwd in hoeverre de adoptie van embryo's in Nederland van de grond gaat komen. Wat denken jullie?
|
|
|
|
Verstoppertje...
Diversen
|
11 November 2007 | 12:17:06
|
Sinds kort heeft Eva een favoriet spelletje, wat vooral samen met papa erg leuk is. Gisteren na het eten kwam ze met glinsterende oogjes naar Hans toe en zei: "Papa, ik heb een goed idee, we gaan verstoppertje spelen. Dan moet jij mij zoeken en ga ik me verstoppen". Ik genoot intussen van de aanblik van dit schouwspel. Eva die zich midden in de kamer op een zichtbare plaats "verstopt" en Hans die na het aftellen zogenaamd overal gaat zoeken. Ineens roept hij: gevonden! En Eva die vervolgens keihard roept: "Nee hoor, papa, ik ben hier hoor en voor zijn neus tevoorschijn springt !" Echt heerlijk om te zien hoeveel plezier ze aan dit spelletje beleeft.
Verder genieten we van een lekker rustig weekend zonder afspraken. En dat voelt goed. Nadat ik vanmorgen samen met Eva heerlijke muffins heb gemaakt gaan we vanmiddag samen met buurmeisje Deva naar het Natuurmuseum in Nijmegen. Er is een expositie die heet "Kletsnat", waar kinderen figuurlijk een kopje onder gaan en zien en beleven wat er zich allemaal onder water afspeelt. Ik ben benieuwd of deze twee meiden het leuk zullen vinden.
Om mijn rust weer wat terug te vinden en de nasleep van de miskraam op de rit te krijgen, heb ik besloten om (weer) haptonomie* te gaan doen. Ik ben op een punt gekomen, waarop ik vind dat ik iets met mijn onrust moet doen. Ik wil af van het gejaagde gevoel en het idee van het "moeten". Afgelopen donderdag had ik een kennismakingsgesprek bij de haptonome, wat meteen goed voelde. Ondanks haar drukke agenda, kan ik gelukkig komende week al weer terecht voor een volgende afspraak. Ik ben opgelucht dat ik de stap heb genomen en benieuwd hoe ik het dit keer ga ervaren.
* Haptonomie gaat over de manier waarop je in contact staat met jezelf, je omgeving, en anderen in die omgeving. Wat voel je van jezelf, wat voel je van de ander, wat voel je van je omgeving? En voel je dat eigenlijk wel, ben je je er bewust van? Met behulp van aanraking, direct lichamelijk contact, kun je je er op een heel concrete manier van bewust worden hoe jij met jezelf en je omgeving omgaat. Vooral aan de gevoelsmatige betekenis van dat contact wordt in de haptonomie veel aandacht besteed.
Morgenavond ga ik naar de knutselavond op het kdv. Daar maken we een zelfgemaakt cadeau voor de Sinterklaasviering binnenkort. Wel een gezellige tijd die eraan zit te komen, en ik ben ook benieuwd hoe Eva het dit jaar zal ervaren.
Jullie allemaal een hele fijne week. Tot binnenkort! |
|
|
|
Verjaardagen
Diversen
|
05 November 2007 | 11:27:09
|
Vanmorgen had ik een "officieel" gesprek met de leidster van de psz over het wel en wee van Eva op de peuterschool. Wel grappig eigenlijk...ik weet dat er nix bijzonders aan de hand is, maar ik was toch benieuwd hoe onze kleine meid het doet. Gelukkig gaat alles prima, vooral in de omgang met de andere kindjes en qua assertiviteit is ze een stuk gegroeid. Ruim een jaar geleden zou ze bij 1 duwtje van een ander kindje nog in tranen zijn uitgebarsten, maar inmiddels kan ze heel goed voor zichzelf opkomen. Zeker als ze samen met buurmeisje Deva is, zullen die meiden wel eens even laten zien dat ze er zijn . Kortom, alles prima en ik ben dan ook hartstikke trots op haar.
Afgelopen weekend hadden we twee feestjes op het programma. Zaterdag vierden de zwager van Hans en nichtje Eline hun 45e en 15e verjaardag. Een gezellige drukke boel, maar tegen de tijd dat we gingen eten (een heerlijk indonesisch buffet), had Eva het helemaal gehad. Alle drukte werd haar een beetje teveel, zodat we na een paar happen toch maar opgestapt zijn. Gisteren zijn we op visite geweest in Bergen op Zoom, voor de verjaardag van mijn moeder. Het was leuk om iedereen weer te zien en ook Pieter en Eva hebben zich samen goed vermaakt. Als gezamenlijk cadeau hadden we haar een (vierkante) klok gegeven met daaromheen 8 fotootjes van Eva en Pieter. Een geslaagd cadeau, ze was er heel blij mee.
Komende week hou ik het rustig. Ik ga proberen om de beginnende griepverschijnselen de kop in te drukken. Nu maar hopen dat het gaat lukken.
Iedereen een hele fijne week. Tot later, ciao! |
|
|
|
We gaan er weer voor
Diversen
|
29 Oktober 2007 | 12:41:36
|
Wat heb ik genoten van het optreden van Luka Bloom gisteravond in Tivoli. Als vanouds... Het is en blijft een fantastisch muzikant. Wat een passie spreekt er uit zijn muziek. Dat is zo mooi om te zien, te voelen en mee te maken. Echt genieten... Wel jammer dat ik uiteindelijk alleen moest gaan. Onze lieve Eva was gisteren namelijk te ziek om uit logeren te gaan. Als een zielig vogeltje (met flinke koorts) hing ze op schoot of op de bank, iets wat we eigenlijk niet van haar kennen. Vandaar dat Hans thuis bleef en ik dus alleen op pad ging.
Het duurde even voordat ik met mijn oriëntatievermogen ergens in het centrum van Utrecht belandde (toen ik ergens Lombok zag staan, begon er wel een lichtje te branden dat ik niet helemaal goed zat). Gelukkig nog op tijd en na een poging de 2e ticket te slijten, kon ik me overgeven aan de "Luka experience". Tegen middernacht reed ik weer naar huis, nagenietend en met één van Luka's cd's die nog aan mijn verzameling ontbrak.
Met Eva gaat het gelukkig weer een stuk beter vandaag. Ze is koortsvrij en liep vanmorgen alweer als een vrolijke praatjesmaker door het huis. Gelukkig maar.
Verder heb ik op advies van een aantal van jullie, eens geïnformeerd bij zorgverzekeraar Univé, die inderdaad tot 4 of 5 pogingen vergoedt. Volgens de medewerker van Univé kan ik me bij hen aanmelden en dat zou betekenen dat we nog gebruik kunnen maken van 1 of 2 vergoede ICSI behandelingen. Afgelopen weekend hebben Hans en ik hier nog eens uitvoerig over gesproken. En zoals het er nu uitziet, gaan we toch voor een vierde poging in het nieuwe jaar. We staan hier allebei achter, maar wel met de duidelijke afspraak dat we na de vierde poging definitief stoppen.
Hierin kunnen we ons allebei vinden. Ik ben heel blij dat het boek nog niet helemaal gesloten is en we een laatste kans kunnen aangrijpen voor een broertje of zusje voor Eva. Zoals ze zelf al opmerkte: "Was het niet gelukt met de baby? Nou, dan moet je het gewoon nog een x proberen". En dat gaan we inderdaad doen. We gaan er weer voor.
Iedereen een hele fijne week gewenst. En voor Binka brandt er morgen een xtra kaarsje voor geluk en succes bij de punctie en de spannende dagen erna. Ik duim voor jullie meis. Ciao. |
|
|
|
Luka Bloom - Open Up Your Arms
Diversen
|
27 Oktober 2007 | 21:26:54
|
|
Morgenavond sta ik in Tivoli, Utrecht, te genieten van het optreden van mijn favoriete zanger/gitarist Luka Bloom. YES, ik heb er zo'n zin in. Het wordt een hele mooie afsluiting van een druk weekend, heerlijk... |
|
|
|
|
|
